Dag 18

Van Revelstroke naar Kelowna

Wat een rust...., alleen vogeltjes, verder niets wanneer we wakker worden. Het is half zeven, dat is de normale tijd voor ons om wakker te worden hier. Ook al was het gisteravond best laat geworden, het was lang lekker buiten en het was gezellig keuvelen bij het vuur. Vandaag gaan we naar Kelowna een stuk zuidelijker al weer. We beginnen nu toch langzaam maar zeker het einde in zicht te krijgen, maar willen allebei nog niet naar huis. Dat is opmerkelijk, normaal is 2 week voor ons meer dan genoeg, en dan zijn we blij weer naar huis te kunnen. Nu dus niet, het is hier fijn en mooi, en we weten dat de kids het thuis alle drie hartstikke goed doen. Ricardo is bezig in zn nieuwe appartement, Pascal heeft het prima naar z'n zin op zijn werk en zijn huisje in Hoogerheide en Danique doet het prima alleen in ons huis en met haar opleiding. Maar de laatste dagen voor ons zijn dus in zicht en als we afzakken richting Kelowna merken we ook dat we de bergen wat achter ons laten, vlak is het nog zeker niet, maar meer zoals in Toscane, glooiend en veel boerderijen. We zien boeren aan het werk op het land om met dit mooie weer het hooi binnen te halen, lange velden met graan en als we de namen bij de boerderijen zien komen er weer veel Nederlandse langs. Ed de Boer bijvoorbeeld, en dan de Hollandse koeien in de wei. Als we in een dorpje wat boodschappen doen zien we in de koeling verse Dutchmen buttermilk staan in glazen flessen. Hier maar een van gekocht om te proeven of het ook smaakt naar Hollandse karnemelk. Maar zo lekker als deze hadden wij hem bij ons nooit gedronken! Echt lekkere dikke karnemelk met een volle smaak. De reden dat we nu boodschappen doen is omdat we niet weten wat er morgen open is, dan is het namelijk Canadaday. Een feest waar ze Canada vieren, zeg maar een Koningsdag waarmee de trotse Canadezen vieren dat ze een natie zijn. Deze keer nog grootser gevierd omdat Canada morgen 150 jaar bestaat. We horen hier al weken over op de radio en er hangen overal Canadese vlaggen en ook op auto's wapperen deze. Als we verder rijden en denken dat we er bijna zijn stuurt Tommy ons een klein weggetje op richting een indianenreservaat. Nou dat is slingeren en stuiteren langs een berg en geen indiaan te zien! Deze weg duurde wel een uur en sommige stukken waren slecht en steil. Maar een prachtig uitzicht op een groot meer al deze tijd. Volgens Tommy ligt de camping ook aan deze weg en we denken dus dat er geen andere mogelijkheid is. Later komen we er achter dat we via de andere kant van t meer met de highway veel sneller en comfortabeler hadden kunnen rijden. Maar ja dan waren we niet op de hoogte van deze mooie uitzichten. De camping blijkt propvol ivm het lange weekend in Canada, heel Canada wil in de natuur zijn met hun hele hebben en houden. De ene camper of caravan nog groter dan de ander. En dan de pick-ups natuurlijk, met zoveel mogelijk paardenkrachten zodat je niet onder doet aan je buurman. Wel een leuke bezigheid om dit allemaal te volgen vanaf je luie stoel. Het is weer een camping zonder stroom, water en afvoer, maar we hebben vanochtend gelost en water getankt en de stroom hebben we nooit op gekregen in een dag. Evt hebben we een generator onder de camper waarmee we zelf stroom mee kunnen opwekken. Ook water is ruim voldoende, we wassen er mee af, douchen ons en wat allemaal niet meer. We hebben bij het boodschappen een warm kippetje gekocht van 't spit die we s'middags lekker oppeuzelen en s'avonds hebben we geen zin meer om te koken, we eten wel een boterhammetje. Morgen de laatste reguliere camping, daarna gaat het naar de allerlaatste camping bij Vancouver. Dus nu nog ff lekker genieten en er niet aan denken dat het bijna over is met de pret.