Dag 23

terugreis liep niet zo als verwacht

29 augustus 2016
‘s ochtends rond 8 uur is André de auto op gaan halen. Rond 8.30 uur zijn we aangereden richting Miami Int. Airport. Daar aangekomen de huurauto ingeleverd. Onze vlucht zou om 12.45 uur vertrekken naar Chicago O Hara en daarvandaan zouden we om 17.50 doorvliegen naar Amsterdam.
Maar dat liep niet helemaal zoals de bedoeling was. We vertrokken netjes op tijd vanuit Miami, maar helaas was het weer boven Chicago niet zo best, dus nadat we daar zo’n 25 minuten hadden rondgecirkeld en er nog steeds niemand in of uit Chicago kon. Uiteindelijk had de piloot besloten om door te vliegen naar Michigan, daar zijn we geland in afwachting van verbetering van het weer. Vervolgens moest er ook worden bijgetankt. Toen we uiteindelijk weer door konden vliegen naar Chicago en daar konden landen was ons vliegtuig reeds vertrokken naar Amsterdam. We waren zo’n tien minuten te laat. Wat nu? Dus maar met veel andere mensen aansluiten in de rij voor United Airlines info/klachtenbalie, deze stond tot ver voorbij diverse gates, zeker een paar honderd mensen.
Nadat we enige tijd in de rij hadden gestaan kreeg ik van United een mailtje met de mededeling dat ze ons hadden omgeboekt. We moesten om 21.15 uur van Chicago naar Houston en dan 30 augustus om 16.45 uur van Houston naar Amsterdam.
Maar ook dit verliep niet helemaal volgens plan.
We zijn in het vliegtuig richting Houston ingestapt, vervelend was wel dat we her en der waren geplaatst in het vliegtuig, we dachren nog gelukkig is het maar een vlucht van ongeveer 3,5 uur. Dus vol goede moed want we zouden nu naar huis gaan. Helaas halverwege de vlucht werd er een passagier onwel, en werd er in het vliegtuig gevraagd of er mensen met medische achtergrond aanwezig was. Vervolgens moest er dus een tussenlanding worden gemaakt op Memphis (Tennessee) en werd daar de passagier uit het vliegtuig gehaald, maar ook hier moest natuurlijk weer worden bijgetankt en alle medisch gebruikte spullen aangevuld en afgetekend. Na een behoorlijke vertraging en nadat de vlucht weer vrijgegeven was mochten we om ongeveer 1.30 uur ’s nachts weer doorvliegen naar Houston. Om 4.30 uur ‘s ochtends kwamen we aan in Houston. Daar moesten we eerst contact opnemen met de infobalie van United Airlines, want voor de vlucht naar Amsterdam hadden we geen bevestigde stoelen. De balie ging pas om 6 uur ‘s ochtends open, dus dat werd weer wachten. Om 6 uur werd ons aan de balie meedegedeeld, dat we gegarandeerd mee zouden vliegen, dus ik vroeg waarom dat we dan nog geen stoelnummers hadden. Wat bleek het is de bedoeling dat mensen die economyclass geboekt hadden een stoelen. Zouden upgraden naar businessseats en daar een bedrag voor willen betalen van zo’n $ 300.00 per stoel, en dan zouden wij op de vrijgekomen plaatsen komen van economyclass. En we moesten. De ap van United ieder uur in de gaten houden of naar de balie komen.
Tussendoor nog gevraagd aan Jan Doets of ze iets voor ons wilde betekenen, het antwoord was niet wat ik had verwacht, dat ik het zelf moest zien te regelen. Ook voor dit soort zaken boek je via een specialist Amerika reizen dacht ik, dat was een tegenvaller. Na enige keren op en neer gemail was het voor mij wel duidelijk. Regel het maar zelf. Erg jammer.
Om ongeveer 14.00 uur zag ik op de app van United dat ik een bevestigde stoel had op businessclass. Toen ben ik met de boardingpasses zonder stoelnummers en mijn bevestiging op de app naar de balie aan onze vertrekgate gegaan, en gevraagd hoe het mogelijk was dat ik wel een seat had en mijn kinderen en man nog niet? En dat ik maar een wens had gewoon zeker weten dat we mee konden op deze vlucht met stoelen bij elkaar.
Vervolgens pakte deze dame de boardingpassen aan en begon in de computer wat op te zoeken en aan te passen. Vervolgens pakte uit haar printer vier nieuwe boardinpassen met vier stoelen naast elkaar in de businessclass. Wat was ik blij. Maar helemaal gerust waren we pas echt toen we in het vliegtuig zaten.
Dus uiteindelijk hebben we dus vijf vliegvelden (Amerikaanse Staten) in 14 uur tijd gezien.
In Amsterdam aangekomen was het wachten op de koffers en natuurlijk ging dat ook niet zonder slag of stoot. Eerst kwam mijn koffer, toen een hele tijd niets, toen André zijn koffer , weer een hele tijd niets en toen volgde Marjolein der koffer en vervolgens verscheen er op het scherm dat alle koffers waren uitgeladen. Maar geen koffer van Daniëlle, die er behoorlijk doorheen zat, en alleen nog maar naar huis wilde. Ze zei dan ook. Ik wil niet meer vast zitten op een vliegveld.
Dus dat werd weer aansluiten bij de balie van degene die de bagage verwerkt had. Na enig tijd bleek dat er koffers van de vlucht uit Chicago en Houston bij elkaar op de band terecht waren gekomen. Gelukkig de koffer was terecht en konden we eindelijk naar huis.