Dag 6

Glacier National Park - Lake Louise

De foto’s van dag 5 en 6 hebben we nu pas kunnen uploaden, maar ze zijn de moeite waard, zie verslag dag 5 voor ook de foto’s van dag 6. We zitten nu in de Starbucks, gauw even te uploaden ;)

Vanochtend mocht ik genieten van een tosti op bed, met liefde gemaakt door mijn man. Als de afwas is gedaan en wij weer fris en fruitig zijn, rijden we in zo’n anderhalf uur naar Wapta Falls. Ook hier zijn de beestjes weer behoorlijk agressief. Na een flink lange wandeling die op en neer gaat, komen we bij een uitkijkpunt en zien we de Wapta Falls, prachtig! Het is behoorlijk warm en na even aarzelen besluiten we het steile pad naar beneden te pakken als we daar anderen zien genieten van het koele bergwater. Beneden laten we ons afkoelen door de nevel van de waterval, nemen een paar goede slokken water, maken wat geweldige foto’s en beginnen dan weer aan de weg omhoog. Er lijkt geen einde aan te komen en af en toe moet ik echt even stoppen. Die conditie die ik heb opgebouwd met achter de computer zitten blijkt toch niet voldoende. Als we na een eeuwigheid klimmen, lopen en naar beestjes slaan eindelijk de parkeerplaats weer zien, lopen we vol enthousiasme richting onze camper… airconditioning!! Onderweg stoppen we om te tanken en te kijken wat er te halen is bij de Tim Hortons die we overal tegenkomen. Met koffie, een smoothie, een bagel en apple fritters rijden we door naar Emerald Lake. De naam van het meer verraadt de kleur al. We lopen de ronde om het meer, 5.3 km. Halverwege kun je een rondje draaien en overal waar je kijkt is het uitzicht adembenemend. We lopen meestal alleen, wat toevoegt aan de magie. Blijkbaar gaan de meeste toeristen niet verder dan het begin, ze maken een paar foto’s en gaan weer naar het volgende. Af en toe begint het wat te regenen, maar het blijft lekker. Onderweg komen we een jong Nederlands gezin tegen dat sinds drie jaar in Calgary woont, lucky basterds. Dan wordt de lucht wel erg donker en we horen gerommel boven de bergen. We zetten de pas er stevig in als we de regen horen aankomen. Gelukkig hebben we vandaag een andere tas meegenomen en heeft Mats bedacht dat we de poncho’s uit mijn rugzak vast niet nodig zullen hebben vandaag… grrrr.. Het laatste stuk gaat steeds steiler omhoog en het noodweer barst vlak achter ons los. We rennen naar een hutje met afdak en staan daar een seconde voordat het begint te stortregenen. Gelukkig klaart het al weer op als we uitgepuft zijn. We moeten een flink stuk lopen naar onze camper, ze zijn niet zo dol op parkeerplaatsen in Canada, dus er zijn er altijd veel te weinig. De camping is simpel, maar modern. We kunnen zonder muntjes douchen, dus ik ga even lekker mijn haren wassen. Na het eten gaat Mats met de foto’s prutsen en ga ik naar bed met mijn boekje, want helaas is er geen wifi.

De dingen die ons tot nu toe zijn opgevallen in Canada: niemand let erg goed op zijn spullen, blijkbaar wordt hier niet veel gejat; iedereen is vriendelijk en vrolijk, niemand gedraagt zich asociaal, ook niet in het verkeer, iedereen houdt zich aan de regels; de wc’s zijn altijd netjes, als er een voertuig met sirenes aankomt, stopt iedereen langs de kant van de weg, ongeacht aan welke kant ze rijden, Canadezen verontschuldigen zich voor alles en bedanken je ook voor alles, daarnaast zijn ze erg goed in complimentjes geven aan vreemden. Je wordt er spontaan vrolijk van! Oja en er zitten zulke gaten in de weg dat je je ribben erop kunt kneuzen..