Dag 18

Ucluelet - Parksville

Vandaag stond er niet veel op onze planning, dus slapen we uit en nemen de tijd voor het ontbijten en opstaan. Het is eindelijk zonnig, dus we lopen nog even het mooie en bijna verlaten strand op. We parkeren daarna de camper verderop op de camping en lopen naar de Blow Hole Trail. Op het bord staat ‘Use at own risk’ en we snappen waarom als we zien dat de trail bestaat uit rotsen die langs het strand liggen. Wij zien in ieder geval geen pad lopen. We zijn inmiddels wel wat gewend dus we stappen behendig over de obstakels (ok, Mats net iets behendiger dan ik). We denken dat we de blow hole gevonden hebben, want we kunnen niet verder en zien tussen de rotsen het water steeds hoger opkomen en ook onder ons klinkt een huiveringwekkend geraas tussen de rotsen. We zien nergens water omhoog spuiten, maar weten ook niet precies waar dat zou moeten komen en willen ook niet het risico nemen dat dat gebeurt waar wij staan. We hebben weer mooie dingen gezien, dus besluiten terug te gaan. We hebben bij het inchecken een folder gekregen van een zippline in de buurt, dus bellen of ze plek hebben vandaag. Er zijn precies nog twee plekjes om 16.00 uur. We rijden er in een halfuurtje heen en zijn er zo’n anderhalf uur te vroeg. We eten nog wat en kletsen met de Australian dude die achter de balie staat. Als iedereen er is worden we in de charmante uitrusting gesnoerd. Het loopt allemaal iets uit, maar uiteindelijk worden we met een groep van 10 en 2 guides naar het bos gereden. Daar krijgen we weer wat info over de bomen en de natives en dan beginnen we aan de 6 zipplines die over een mooie canyon met blauwgroen water zijn gespannen. De eerste is even wennen, maar al snel pakt iedereen het goed op. De twee guides grappen en grollen en ook met de anderen hebben we veel lol. Bij sommige lines krijgen we opdrachten, zoals je achterover laten vallen met handen los en een pose die ze de ‘Burt Reynolds’ noemen. We zijn weer een ervaring rijker! We kopen wat foto’s die gemaakt zijn tijdens het zippen en aaien de lieve hond die er rondloopt (genaamd Hiccup). Na 2 uur rijden komen we op Parrys’ RV Park in Parksville aan rond 20.30 uur. We warmen wat leftovers op in ons magnetronnetje en lopen over de gezellig kneuterige camping. Ondertussen zien we dat onze buren uit Nanaimo (Greg en Kate) hebben gereageerd op onze blog. Ze zijn blijkaar helemaal weg van de stroopwafels die we vanuit Nederland hebben meegenomen en vragen of we er meer kunnen komen brengen. Morgen gaan we richting Victoria en ze wonen daar vlakbij, maar we hebben daar weinig tijd, dus we gaan kijken of onze planning het toelaat. Eerst lekker slapen!