Dag 15

Whistler - Nanaimo

Het is vandaag onze trouwdag. Uitgerekend vandaag voel ik me wat minder. We hebben wel goed geslapen. De jongeren slapen waarschijnlijk net, dus het lekker rustig op de camping als we opstaan en ontbijten. Mats bakt weer pancakes. Om van de camping af te komen moet Mats regelmatig stoppen om boomstammen en takken aan de kant te gooien, hier komen vast niet veel campers. Gelukkig hebben we geen druk schema vandaag. In Downton Squamish gaan we tanken en stoppen we bij een Starbucks voor een koffie voor Mats en de gratis Wifi. Het is nog steeds erg rokerig buiten. We hebben veel lieve berichtjes ontvangen, wat is de tijd snel gegaan, alweer een jaar voorbij! We hadden voor vandaag de Sea to Sky Gondola op de planning staan, maar dat heeft vanwege de rook geen zin. Je kunt amper voorbij de bomen aan de overkant van de straat zien. We hebben pas een ticket voor de ferry van 17.45 uur, maar we besluiten te kijken of we eerder de overtocht naar Vancouver Island kunnen maken. We rijden richting Horseshoe Bay en vanwege de schimmen in de verte vermoeden we dat het hier erg mooi moet zijn. Verrekte rook.. Na wat zoeken komen we bij de terminal van BC Ferries. We kunnen de tickets omzetten naar 3.10 uur. Ook tijdens de overtocht zien we niet veel meer dan het water voor ons. De camping is maar 10 minuten rijden. Dit is nu een echte family campground. Na een douche maken we een simpele pasta. Daarna maken we een romantische wandeling naar Westwood Lake, dat naast de camping (met dezelfde naam) ligt. We zien hier veel mooie huizen in de wijk staan en begrijpen dat mensen hier wel willen wonen. Bij terugkomst op de camping wijst een meisje ons op de rode ondergaande zon. Het rode komt door de rook. We kletsen wat met haar en haar vader, Wes. Ze vragen ons honderduit over Nederland en vertellen ons verhalen over bosbranden. Als we weer bij de camper zijn vraagt onze buurman met een Pools accent of we een schroefopener hebben voor de enorme fles rode wijn die hij in zijn handen heeft. Die hebben we niet, maar we leggen hem de techniek met de schoen uit. Zo raken we aan de klets en nodigt hij ons uit om een wijntje mee te drinken. We nemen de uitnodiging aan en we hebben een hele gezellige avond met Greg en Kate uit Polen die inmiddels al jaren vlakbij Victoria wonen. Ze hebben een dochter Nikol en een zoontje Julian die niet naar bed wil, maar na een tijdje luid ligt te snurken in zijn moeders armen. We hebben het over taal, politiek, het leven en de verschillen in het eten in Polen, Nederland en Canada en lachen veel. Om half drie kruipen we toch echt ons bed in. Weer een geslaagde dag!