Dag 10

Reisdag 10; Las Vegas - Grand Canyon

Las Vegas, the city that never sleeps.... nou, als alle hotels zulke bedden als de onze hebben dan klopt dat helemaal! Tjeeminee, wat een [email protected]%*bedden. We slapen met zijn vieren op 1 kamer en hebben bij dit hotel 1 2-persoonsbed en een slaapbank. De mannen samen in het 2-persoonsbed omdat zij zo onrustig slapen en wij op de slaapbank. Geen succes dus. Maargoed, het was toch een korte nacht dus het maakte niet uit. 's morgens weer alle koffers ingepakt en naar de auto gesleept. Dat blijft wennen hoor, elke keer weer. Daarna gingen wij ontbijten bij IHOP (International House Of Pancakes). Was lekker, maar mijn (of eigenlijk mijn moeders) pannenkoeken smaken echt beter! Maar daarover verschilden de meningen. Daarna begonnen we aan onze 4-uurdurende reis richting Grand Cayon. Juan rijdt alles, ik durf niet te rijden in een automaat. Dus heb ik alle tijd om naar buiten te kijken. Wat heeft Amerika veel verschillende landschappen zeg! Het ene moment rij je tussen de bergen, daarna is het vlak met wat boompjes, vervolgens woestijn en tot slot nog door bossen. Na 4 uur waren we in ons hotel. De hitte was iets minder geworden. We vertrokken met zo'n 44 graden en kwamen hier aan en toen was het zo'n 35 graden. Een stuk beter te doen. We gingen naar onze hotelkamer, YES!!! 2 2-persoonsbedden, dat wordt in elk geval lekker slapen vannacht! Verder ziet het er prima uit. We vertrokken richting zwembad voor een verfrissende duik. Verfrissend was hij zeker want het water was koud. Gelukkig een warme jacuzzi erbij dus dat maakte weer veel goed. Vooral Rick kan dat waarderen, hij is daarmee zo verwend bij zijn gastgezin. (mocht je het willen lezen; www.rickdewit.waarbenjij.nu). Liefst wil hij thuis ook een jacuzzi, maar dat zit er na deze reis echt niet meer in ;)

Na het zwemmen gingen we douchen en omkleden en toen richting de Grand Canyon. Wat was het vlak toen we er bijna waren. Onvoorstelbaar dat je zo dicht bij zo'n natuurgebied was, dit was gewoon nog saai.... maar dan, dan zie je de Canyon.

W....A....U....W

Dit is echt on-be-schrijvelijk mooi! Echt, je moet het zien, foto's laten je niet zien hoe het echt is, zo gigantisch mooi. Hoe kan dit? Vraag ik me dan af? Dit lijkt gewoon iets bovennatuurlijks. Ook Rick en Sanne kijken hun ogen uit. Ze hadden wel wat moois verwacht, maar dit vonden ook zij niet te geloven. Na veel foto's reden we door naar de tweede stop. Het was ondertussen al kwart over zeven. De zonsondergang begon en dus zijn we bij deze stop gebleven totdat de zon onder was. Ik kan er niet veel meer over schrijven, het is gewoon niet te omschrijven.

Na zonsondergang gingen we naar de Pizzahut. Daar bestelden we een family-meal en dat was erg lekker, zelfs ik vond het lekker! Daarna terug naar ons hotel. Het is nu bijna 22.00 uur. Sanne ligt al te slapen, Rick zit op zijn mobiel de foto's nog eens te bekijken en Juan zit ook met zijn mobiel te pielen.

De wekker staat vroeg voor ons morgen. Om 06.45 gaat hij want...... dan gaan we een helikoptervlucht doen boven de Canyon. Zin in! Hopelijk mag Rick ook mee, we konden niet meer 1 persoon bijboeken. Duimen jullie mee?

Tot morgen!!!